|
Litlu skrefin á leiðinni:
Næstu 5kg, skal nást fyrir 16.maí
 |
Stóra markmiðið:
Skal nást fyrir 1.júní 2007
|
 |
Velkomin á bloggið mitt. Ég heiti Daðey Arnborg og er 23 ára Vestjarðarmær, búsett á Akureyri. Ég, eins og svo margir aðrir, á í basli með aukakílóin og hef verið frá 17 ára aldri. Þann 5. janúar 2006 sagði ég þeim stríð á hendur og 10. janúar sama ár fór ég á minn fyrsta DDV fund.
Hér mun ég skrifa um það sem er mér efst í huga hvað varðar baráttuna hverju sinni. Endilega lítið inn sem oftast, þið þurfið ekki að fara úr skónum en comment eru vel þegin :)
|
|
Friday, June 02, 2006
Agalegt hvernig maður fer með sig!
Þá eru búnar 2 vigtanir sem ég
mætti ekki í...skammast mín ferlega! Hef ekki mætt af því að ég hef
einfaldlega ekki verið að gera neitt, ég er búin að vera algjörlega
100% i öfuga átt! Alltaf segist maður ætla að rífa sig upp en gerir svo
aldrei neitt í því.
Ég er búin að vera að taka
töluvert til í hausnum á mér aftur og rifja upp mínar ástæður fyrir því
afhverju ég er að þessu. Hér eru upphaflegu punktarnir mínir:
- Ég vil ekki vera feit þegar ég gifti mig, mér er illa við
myndatökur og vil ekki að ég verði eins óánægð með brúðkaupsmyndirnar
og ég er með stúdentsmyndirnar mínar
- Ég vil ekki verða ófrísk fyrr en ég er komin í kjörþyngd, það eru ótal áhættuþættir fyrir mig og barnið ef ég er of þung
- Ég
vil ekki lengur þurfa að skammast mín fyrir það hvernig ég er, ég er
klár stelpa og ætti ekki að hafa neitt að skammast mín fyrir, en ég
geri það af því að ég er ekki ánægð með sjálfa mig
- Mig langar að líta vel út og vera glæsileg stelpa
- Ég
er hrædd um að ef ég lendi í slysi að þá verði ekki hægt að bjarga mér
af því að ég er of þung, eins ef ég lamast, þá á ég mun erfiðara með
alla endurhæfingu og bata, svo ég tali nú ekki um að sjá um sjálfa mig
og aðra, ef ég er of feit
Hér koma svo pælingar um það afhverju mér hefur gengið svo vel (fram að þessu):
Mínar ástæður:
1) Ég
var í verknámi á Grensás fyrir áramót (er nemi í iðjuþjálfun) og þar
blasti það við mér svart á hvítu hversu dýrmætt það er að vera
heilbrigður og hversu svakalega mikil munur var á bata, eða árangri
endurhæfingar, hjá þeim sem voru líkamlega vel á sig komnir og hjá þeim
sem voru vel í holdum. Þarna kviknaði ljós í kollinum um að ég yrði að
gera eitthvað í mínum málum. Það væri ekki í mínum höndum hvort
eitthvað kæmi einhvern tíman fyrir mig, en það væri í mínum höndum að
vera eins vel á mig komin og mögulegt væri til þess að takast á við
það. Þetta ljós logar sem betur fer enn í kollinum á mér og styrkist í
hvert skipti sem ég hugsa til Grensáss.
2) Ég fann leið sem er að virka og ég er sátt við. Semsagt DDV.
3) Ég fæ mikinn styrk og hvatningu frá mínum
nánustu og fólkinu í kringum mig, hvort sem það er í skólanum, eða í
bloggheiminum :)
Ég ætla að gera nákvæmlega það sama núna og þegar ég byrjaði á
danska í janúar. Ég ætla að undirbúa fyrstu vikuna algjörlega
fyrirfram, ákveða hvað á að vera í matinn, fara og versla (reyndar verð
ég að láta karlinn sjá um það, ég er að vinna svo mikið núna). Þetta
ætla ég að setjast við núna á eftir og nota uppskriftirnar sem ég á til
að hjálpa mér að hafa þetta sem fjölbreyttast. Restina af vikunni ætla
ég að nota í að taka betur til í hausnum á mér og svo verður lagt af
stað aftur á þriðjudaginn, í þessa löngu ferð!
Ég hef verið að glíma við púkann þessar síðustu vikur, honum tekst
alltaf að koma inn hugsunum hjá mér á borð við að ef maður tekur eitt
lítið hliðarspor þá er vikan hvort sem er ónýt. Núna er ég á vaðrbergi
gagnvart þessum hugsunum og ætla mér að svara honum af fullum hálsi!
Ég finn að vonleysi síðustu daga er eitthvað að minnka og ætla að nýta mér það til að koma mér í gang aftur.
|
|
|
|
|
